donderdag 3 september 2015

Shake your pompon! *Seppe uit Jules en Julie*

Als ik iets in mijn hoofd heb, dan moet het uitgevoerd worden. 
Niet morgen of overmorgen, maar wel nu meteen.

Een ambetante eigenschap, voornamelijk voor mijn huisgenoten.
 

Na een bezoekje aan Julija's shop twee weken geleden kreeg ik goesting. 
Goesting om te breien. 
Ik schreef het hier al, en ik kon het maar niet uit mijn hoofd zetten.




****
Sometimes I get tired of myself; when I have a certain plan in mind... it has to be executed.
As fast as possible... :-) This time, I really wanted to learn how to knit.. so that's what I did.
Knitting for dummies, I know, but it is already a start.


***












Zaterdag reed ik naar Veritas en kocht ik breinaalden en een paar bolletjes zachte grijze wol.
Zaterdagavond bekeek ik Youtube filmpjes en leerde ik mijzelf steken opzetten.
Breien for dummies!



Ik moest gelukkig niet helemaal van nul starten. Toen ik een jaar of 9 was kreeg ik enkele initiatielesjes van mijn lieve bobonne.
Zij leerde mij hoe ik rechts en averechts moest breien, maar zette mij steeds op weg. Ik miste dus die essentiële eerste stap...




Zondag reed ik opnieuw naar Veritas (hoera voor zondagopeningen haha) en kocht ik het eerste breiboek van Julie Jaeken, de vrouw achter Julija's shop.



Mijn oog viel op het Seppe - Seppa mutsje; het mutsje van de cover van het boek.
Ik ben vooral fan van de mega pompon en de oorflapjes... lekker warm!







Maandagavond begon ik dan te breien, na het werk.
Ik begon, maakte fouten, vloekte, trok alle steken terug uit, en begon opnieuw.

... en dat zo een 5tal keren.
Op repeat.





Dinsdagavond zag ik ineens het licht, en hopsa, rond middernacht verscheen daar ineens een mutsje.
En blij dat ik ermee ben!

En mijn MinnieMan ook!!
Het enige mutsje dat hij op zijn hoofdje wil houden, ik stak stilletjes een pluim op mijn hoed :-)




De foto's nam ik terwijl Oliver op ontdekkingstocht ging in ons huis.
Deurtjes open en toe, kasten open en toe, de trap bewonderen...
Stilletjes zitten staat niet in zijn woordenboek



Wat leerde ik met het breien van dit mutsje?

Het opzetten van steken
Minderen en meerderen
De tricotsteek
De rijstpap steek

... en dat breien echt fun is! En verslavend!








Mijn hoofd barst van de plannen: een cardigan voor mijzelf, een truitje voor Eloise,... en eentje voor Oliver ook uiteraard, sjaals, ...
Het vervolg op het 'Jules en Julie breiboek' bestelde ik ondertussen ook al, ik zei toch dat ik er geen gras over laat groeien?
Oh boy. Ik heb alweer een nieuwe verslaving.


Patroon / Pattern: Seppe uit Jules en Julie
Wol: Boston van Schachenmayr via Veritas



zaterdag 29 augustus 2015

Instant happiness

Ondanks het feit dat onze kindjes fysiek wel op elkaar lijken, zijn het twee compleet andere persoonlijkheden.
Nu al zien we immense verschillen.

Oliver is een lachebekje, een knuffelbeertje, aanhankelijk maar toch avontuurlijk.

Eloise is een bommetje. 
Ze heeft een sprankelende persoonlijkheid, zit geen seconde stil, tatert onafgebroken de hele dag door, weet wat ze wil en vooral wat ze niet wil. 
Ze wordt intens gelukkig als ze een lolly krijgt of als ze K3 op de radio hoort, maar kan even intens boos worden als het dopje niet meteen op haar stift past. 
Een dramaqueen, met roze glitters.

Ik merk dat ik onbewust hun kledingstijl ook aanpas aan de kleine mensjes die ze zijn.
Oliver draagt rustige tinten; lichtblauw, wit, grijs, een streepje zwart, ...
Eloise's kast daarentegen is een kleurboek; geen enkel kleurtje ontbreekt, de ene al feller als de andere.


*****
My children look very much alike, they are clearly siblings. 
Though... they don't share the same character. Our son is easy-going, cheerful, and he looooooooves to cuddle, while our MinnieMie has the most sparkling personality... she knows what she wants (and what she definitely doesn't want), she's always on the move, talks talks talks... and she is a true dramaqueen. 
Some time ago, I realised that the personality of Eloise and Oliver is reflected in the way I dress them... Gentle colors for our boy, and a colorbomb for our daughter. 
During our summer holidays, I sewed up a dress that is totally Eloise; instant happiness!
*****


Ik naaide een tijdje geleden een jurkje dat perfect bij Eloise past. 
Instagram volgers kregen al een preview... De jurk is geel, roze, blauw, groen... Ze is speels, fris en vrolijk... 
Ik word er blij van als ik ernaar kijk, jullie ook?


Instant happiness, deze jurk.

Als basis gebruikte ik de Hanami, zonder mouwtjes, en voegde het valse knopenpat toe van de Ileana jurk. 

Het stofje kocht ik bij Spoonflower, en zagen jullie trouwens ook al voorbijkomen bij toertjes&pateekes.
Ik heb geen al te beste ervaringen met de kwaliteit van Spoonflower, maar deze keer bestelde ik de cotton poplin en de kleurtjes zijn na enkele wasbeurten ondertussen nog even mooi als in het begin. 
Misschien moet ik mijn mening dan toch herzien :-)



Deze foto's namen we tijdens onze vakantie, op een zonovergoten dag in Plopsaland.


Achteraan werkte ik af met een zichtbare rits, in exact dezelfde kleur als het kraagje. 
Op die manier heeft ook de rug een extra kleuraccentje.





Ik werkte de zoom af met een streepje gele bias. 
Dat geeft een mooi afgewerkt effect, en op die manier moest ik geen schattige berenvoetjes omplooien maar kon de mooie tekening volledig benut worden.





Pattern / Patroon: Hanami Dress by StraightGrain

Fabric / Stof: 
Yellow fabric / Gele effen stof: Veritas 
Pink fabric / Roze effen stof: Liesellove

zondag 23 augustus 2015

Selfish Sewing: Xerea Dress in Nani Iro

Naaien voor mijn kinderen, dat is makkelijk.

Wat een statement.
Ik begin opnieuw.

Naaien voor mijn kinderen, dat doe ik echt heel graag. Ik weet welke kleurtjes en modellen hen flatteren, en doorgaans hoef ik weinig aanpassingen te doen aan patronen. Gelukkig maar, want aan aanpassingen doen heb ik een broertje dood. 

Voor mijzelf naaien, dat is andere koek. Nochtans ben ik er niet vies van om voor mijzelf te naaien; ik draag mijn maaksels vaak en ook wel met trots. 
Ondertussen vond ik al wat patronen waar ik aardig mee weg kan: een broek, truitje, rok, ... maar ik zocht nog naar het perfecte patroon voor een jurkje in katoen.

Ik durf voorzichtig te zeggen dat ik een patroon vond dat het perfecte jurkje voor mij aardig benadert. Geen volumineuze toestanden of plooitjes op plaatsen waar ik ze liever niet zie, en zonder al te veel nood aan dramatische aanpassingen.

 De Xerea Dress van Pauline Alice: een A-lijn jurkje met een eenvoudige maar ingenieuze snit.


***
I think I just found the perfect dress: simple and stylish and yet an easy sewing project: the Xerea Dress by Pauline Alice
***


Een gemakkelijk naaisel bovendien.
Geen rits, en de handleiding spreekt voor zich.

Wat de foto's betreft... Tja, de camera en ik, wij zijn geen goede vrienden.
Meneer MinnieMie deed nochtans zijn best.

Ik ging echter probleemoplossend te werk en deed wat elke rechtgeaarde moeder ook zou doen: ik nam mijn kinderen ter hand.
En voila, ineens kwamen daar wel goede foto's tevoorschijn.

***
The pictures that Mr MinnieMie took from me and my new dress were a true disaster. The camera and me... well, let's say that we are not the best of friends. However, I managed to solve this picture problem by dragging my kids before the camera. They turn out to be the perfect accessory #grin
***



Foto's en patroon : check. Laten we het nog over de stof hebben.
Ja hoor... oh ooooh oooooooooooh Nani Iro

Big love voor Nani Iro hier.
Deze double gauze stofjes uit Japan werden tot nog toe enkel gebruikt voor jurkjes van Eloise, maar ik werd jaloers.
 Daar moest dus iets aan gedaan worden want een rechtgeaarde moeder is niet jaloers op haar kind. 
#haha

Enter Julija's shop, zowel online als offline te bezoeken.
Julie heeft de grootste selectie aan Nani Iro stofjes in België voor zover ik weet, en ik voel mij als een kind in een snoepwinkel als ik haar shop aan de Antwerpse Nationalestraat binnenstap.

Gisteren wandelde ik er trouwens nog eens binnen en kocht, opnieuw, Nani Iro.  
Dat begint naar verslaving te ruiken.
  
Maar toch. Voor draagcomfort en kwaliteit: een dikke 10!

***
Let's talk fabric.
Nani Iro, oh yes. Magic!
I found it over at Julija's shop, a beautiful fabric store in Antwerp, stocking the largest selection of Nani Iro fabrics in Belgium.
I just love Nani Iro, yesterday I couldn't keep myself from buying some more of it at Julija's.
 Addicted? Me?
***


U ziet het. Kinderen zijn het perfecte accessoire, zelfs schoenen blijken dan overbodig.
#opnieuwhaha

Nog een woordje over het patroon zelf
(Ter illustratie zal u het moeten doen met de vreselijke foto's van me - myself - and I. Overbelicht, in al hun glorie)

Het jurkje heeft zakjes! 
Ik heb graag zakjes, zeker omdat mijn handen soms niet goed weten wat ze moeten doen, en ik op die manier altijd een manier heb om ze even weg te steken.


Achteraan zit een mooie V-uitsnijding. Een klein detail, maar dat maakt het wel extra mooi.


Een jurk waarin je kan dansen en springen, in een stofje dat zo zalig zit dat ik ermee zou gaan slapen.
Xerea Dress nummertje twee in dezelfde combinatie komt eraan... oh ooh oooooh Nani Iro!


Afsluiten doe ik liefst met nog een paar leuke foto's, met mijn twee favoriete accessoires :-)
(gelukkig kunnen ze nog niet lezen #hahavoorde3emaal)



De jurk van Eloise zag u al hier, de body van Oliver hier.




Trouwens, over Julija's shop gesproken, toen ik er vandaag was zag ik het tweede breiboek van Julie - vers van de pers. 
Ik kocht het nog niet, want ik zag nog nooit een breinaald van dichtbij, maar ik plan om daar snel verandering in te brengen. 
Wat denken jullie? Is breien makkelijk (zelf) aan te leren? Doen?




woensdag 19 augustus 2015

Fairytale


Ik verontschuldig mij alvast voor de misleidende titel, want indien u nu een mooi vertelseltje verwacht, dan zal u helaas van een kale reis terugkeren...
Verhalen vertellen is niet meteen één van mijn specialiteiten, noch talenten, dus dat laat ik dan liever voor wat het is. 

Ik naaide echter wel een jurkje dat recht uit een sprookje zou kunnen komen.

***
My sincere apologies if you expected a fairytale after reading the title of this blogpost. I truly suck at telling stories. 
However, I'm totally smitten with the little dress I sewed up for my princess. 
A white fairy dress, oh yes...
***


Een sprookje waarin geen boterhammen met choco bestaan.
Waarin alle kindjes de hele tijd propere handjes hebben.
Waarin ze nooit vallen, struikelen of op hun poep in het gras of in een grote plas belanden.
Een sprookje waarin een wit jurkje ook altijd wit blijft.

 ... dat bestaat niet zeker?


En toch waagde ik mij eraan.
Een spierwit jurkje, gewoon omdat het zo mooi is.


Ik gebruikte de Geranium Dress van Made by Rae als basis.
Een patroontje dat hier al een paar keer voorbij kwam (kijk hier).

Deze keer knipte ik het voorpand en het achterpand van de buitenstof in drie stukken.

De schoudernaden naaide ik aan elkaar, en ik rimpelde twee lange stroken witte katoen van een 7tal centimeter breed.
Ik werkte telkens één lange zijde af door een halve centimeter en vervolgens een centimetertje om te plooien en vast te stikken.
Deze gerimpelde stroken naaide ik vast tussen de verschillende delen.

Et voila, een sprookjesjurk.






De buitenstof kocht ik op de stocksale van Strass een dik jaar geleden.
Ik leerde via haar dat een dergelijk stofje 'eyelet' heet.


Het geheel voerde ik met een effen wit stofje, dezelfde stof die ik ook gebruikte voor de rimpelstrookjes.


Het jurkje sluit achteraan met drie knoopjes.

Heel makkelijk, ik hou van eenvoudig.



Ook in sprookjes moet gewerkt worden...


Smile! <3



Patroon / Pattern: Geranium Dress - Made by Rae
Stof / Fabric: Strass Stocksale

zondag 9 augustus 2015

Babybasics part 2: Pimp that body!

Dat lieve Olivertje, onze kleine MinnieMan, die heeft al een uniform.
Dat uniform bestaat uit:
een makkelijk broekje (legging of harembroekje), een body (of rompertje voor de Nederlandse lezers) en een leuk t-shirtje.
Meer moet dat niet zijn, en het kind is altijd stijlvol (doch comfortabel) gekleed - of dat meent deze moeder toch te denken.
***
My 8 months old son already has a uniform. This uniform consist of a pair of leggings, a bodysuit and a cute t-shirt. Stylish yet comfy, and most of all, babyproof!
***

Wanneer het zonnetje stevig van katoen geeft, laten we het t-shirtje achterwege.
Want van 'te warm', daar houdt mijn Oliver niet van.
Als hij daar dan zit te spelen in zijn body-ke, dan word ik week vanbinnen en kan ik het niet laten om eens extra in zijn billetjes of kaakjes te gaan bijten.
Ja ik doe dat - hij is nog maar 8 maanden dus ik moet er van profiteren.
Anyway, dat bodyke dus.
In de kast liggen enkele coole body's, die perfect kunnen fungeren als tshirt vervanger, maar de meeste zijn effen wit. Ookal is een wit bodyke wel schattig; alle dagen hetzelfde, dat is toch niet je dat.
Operatie 'pimp that body' trad in werking.

***
When it's hot outside, he just wears a bodysuit - without the t-shirt that is. I thought it would be fun to pimp some plain white bodysuits... and I like to call this 'project pimp that body". I know, sometimes I'm hilarious :-)
***

Ik nam ter hand:
textielverf
sjablonen
(scroll verder voor de link naar de gratis patronen die ik gebruikte)
een stapel witte body's
en tadaaaaa....

***
What do you need? Textile paint, a bunch of bodysuits, freezer paper, stencils.
Tadaaaaah , pimped bodysuits!
***


Ik beschilderde 6 body's; 4 ervan kan u zien op de foto hierboven, twee toon ik op model!
Vertelde ik u trouwens al dat mijn zoon graag stenen eet?
Eloise deed dat nooit; zij had zeer snel het verschil door tussen "eetbaar" (als in appel, boterham, koekjes, ...) en 'niet eetbaar". Oliver daarentegen steekt alles in zijn mond; deze week nog schoot ik als een speer naar hem toen ik zag dat hij op het punt stond om een dode vlieg in zijn mond te stoppen. Jakkes zeg.

Op de foto hierboven is ook te zien dat de eland niet helemaal egaal zwart is.
De oorzaak hiervan ben ik zelf; in alle handleidingen rond textielverf staat dat het ten zeerste aangeraden is om het kledingstuk in kwestie te wassen alvorens te beschilderen. Anders is de kans groot dat de verf niet genoeg 'pakt', of dekt.
Ik was koppig, en waste niet. Met een grijs-zwarte eland als gevolg. U weze gewaarschuwd.


Het eland-bodytje is zo mooi assorti met zijn eland broekje <3
De eland-tricot maakt trouwens deel uit van de Hello Bear collectie van Art Gallery en behoort tot de zachtste tricots die ik ooit in mijn handen had.

Naast de eland schilderde ik ook nog een ander diertje.
Een hondje? Een beertje? We zijn er zelf niet uit, maar schattig is het wel.


Deze body combineer ik doorgaans met zijn panda-broekje, gemaakt uit een stofje dat ik kocht bij Petite Couture.



Ik heb helaas nog geen cameo, en knipte dus alle sjablonen uit met behulp van een klein schaartje.
Dat ging prima; al is het uiteraard wel een werkje...

De sjablonen vond ik hier; gratis!


In onze tuin liep deze week ook een prinses rond. Zij leerde kleine broer schommelen.
*hartje*


Ik heb de smaak te pakken wat textielverf betreft; een gepimpte body is ook een ideaal babygeschenk!
... en ondertussen spaar ik verder voor een cameo :-)

Links naar de gratis sjablonen / Link to the free stencils:
Gratis patroon legging / free pattern leggings: Emma en Mona
 
Stoffen / Fabrics:
Deer fabric: Art Gallery - Hello Bear collection via Bellelien
Panda fabric: Andreea Lauren

donderdag 6 augustus 2015

Sweets for my sweet *** Sugar for my honey

Regelmatig vragen mensen mij hoeveel jurkjes Eloise in haar kastje heeft hangen.
Wel, ik heb ze nog  nooit geteld (echt!) maar het zijn er veel. 
Heel veel.
En toch kan ik het niet laten om er nog meer te maken... want ik naai zo graag jurkjes...

People often ask me how many dresses Eloise has... I have to admit that I haven't counted them so far. I guess because there are so many :-)
And still, I cannot resist the urge to sew more dresses. More, more, more... just because I absolutely love sewing dresses!


Ik hoop dat jullie de jurkjes ook nog niet beu zijn, want er volgt er weer eentje.
Deze keer een heel lief jurkje, in snoepjeskleurtjes. 
Roze, mint en goudgeel, a match made in heaven.
Deze kleurencombinatie doet mij trouwens altijd denken aan de stijl van An van StraightGrain, het is een kleurenpalet dat zij regelmatig uit de kast haalt. 
De link naar de Hanami was dus snel gemaakt; een absoluut lievelingspatroon hier ten huize MinnieMie en de luie naaister in mijzelf was ook meteen mee in het verhaal want het patroon lag al geknipt klaar*
(*dit is de 9e Hanami op deze blog, en nummer 10 is ondertussen ook al klaar. Verslaving, anyone?) 


I truly hope you are not fed up already with all the dresses that appear on this blog, because another one is coming up..
And yet again, I used the Hanami pattern by StraightGrain.


 Voor Eloise naai ik maatje 3 jaar, en ik doe geen enkele aanpassing, de pasvorm is perfect.

Ik kort wel het rokgedeelte steevast in, maar dat is kwestie van smaak denk ik. 


Het stofje met de anemonen kocht ik bij Veritas, ik werd op slag verliefd...
Dit stofje bestaat trouwens in twee kleuren, maar de roze versie vond ik enkel in voorgeknipte coupons van 75x100 cm. Gelukkig kon ik deze jurk hier perfect uithalen; hoera voor de kleine maatjes!

The beautiful flower fabric is from Veritas, it comes in different colors and I just could not resist to buy it! I love the combination of the pink with mint and gold...




De uni-katoentjes in goud en mint kocht ik bij Petite Couture en zijn van de Cotton Couture collectie van Michael Miller. De kwaliteit is zalig.



BOE!



 Van waar komt die koe opeens vraagt u zich af?
De locatie van onze fotoshoot was deze keer "Barelhoeve", de kinderboerderij in Bornem.

Wij gaan daar zeer regelmatig... en deze keer waren we zelfs in goed gezelschap!
Herkennen jullie het knappe snoetje van Eloise's vriendinnetje?

We took these pictures at a farm nearby our house; it's a great place for children to play, meet the farm animals, and we often spend some time there in the weekends.
By the way... do you recognize the cute face of Eloise's friend?



Norah draagt niet enkel een prachtige jurk, maar heeft ook een super lieve, en ongeloofelijk getalenteerde mama.
Een mama die jurkjes ontwerpt en naait waarvan mijn mond openvalt.
Ik heb het over An van StraightGrain!

Norah is not only wearing a gorgeous dress, she is also blessed with a sweet and incredibly talented mother; my friend An from StraightGrain!

An werkt momenteel aan de update van het gekende Tinny patroon.
Nostalgie voor mij, want de Tinny was mijn allereerste kooppatroontje als beginnende naaister.
Mijn eerste ritservaring!

Klik dus snel door naar de StraightGrain blog als je benieuwd bent...
... want An naaide een Tinny met exact hetzelfde anemonen-stofje van bij Veritas, en ze geeft een preview van een nieuwe optie, eentje waarvan ik begin te watertanden... dat kraagje!!!

Hop over to the StraightGrain blog as An is currently reworking the Tinny pattern; she is adding all sorts of collars for example and today she shows one of these options on her blog.
And hey! She used the same fabric as I did! Great minds... ;) ;)
 




... oh, en voor wie 'bewijs' wil van mijn eerste Tinny-jurkje... Ik dook in mijn archieven en vond deze foto van mijn MinnieMie; Eloise anderhalf jaar oud!
Sorry voor de schandalige kwaliteit van de foto, maar op dat moment was de camera van mijn GSM toestel nog mijn beste vriend. Mja... 

By the way... Tinny was the very first pattern ever that I bought as a beginning seamstress. 
I'll never forget the moment that I had to insert my first zipper... but it worked!
If you want some evidence, here it is! Sorry for the crappy picture, I took it with my smartphone...





Patroon / Pattern: Hanami Dress - StraightGrain
Stof / Fabric: Veritas